นึกถึงสมัยเด็กๆ ชอบไปหา “ลูกเปร” แย่งนกปรอดกินกัน รสชาตหวานดี กินเสร็จไปแลบลิ้นให้เพื่อนๆดู แล้วบอกว่า ลิ้นกูเป็นอะไรสีดำ

“ต้นเปล” เป็นภาษาบ้านเรียกกัน ชื่อทางพฤษศาสตร์ คือ “โครงเครง” เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Melastomataceae

มีลักษณะต้นจะแตกกิ่งต่ำ ลำต้นสีน้ำตาล ผิวเปลือกสากๆ เท่าที่เห็นสูงราว 1-3 เมตร ชอบขึ้นรอมลำห้วย ดินชุ่มน้ำ

ใบ เป็นใบเดี่ยวออกเรียงตรงข้าม ตามกิ่ง มีเส้นใบออกจากฐานใบ 3-9 เส้น โคนใบสอบ ปลายใบแหลม ใบสากมากขาวบ้านนิยมใช้รูดเมือกปลาไหล

ดอก ออกเป็นช่อกระจุกที่ปล่ยกิ่ง สีม่วงสดหรือชมพู ปลูกเป็นไม้ประดับก็สวย ออกเอกทั้งปั จะออกมากที่สุดช่วงมีฝน

ผล ออกเป็นกระจุกเหมือนกัน สีน้ำตาลแดง พอผลสุกเปลือกแตกอ้า ด้านบนคล้ายปากหม้อ เนื้อผบหยาบสีดำ รสชาติหวาน นกปรอทชอบกิน

โครงเครง มีหลายชนิด เช่น โคลงเคลงเลื้อย ที่นิยมปลูกเป็นไม้คลุมดิน โครงเครงช้าง ต้นโต ชอบขึ้นริมเชิงเขา เราเรียก เปรช้าง เพราะต้น และผลใหญ่กว่า ต้นสูงราว 4 เมตร

ลูกเปร มีสรรพคุณทางยาด้วย อาทิ บำรุงกำลัง แก้ไข้ เป็นต้น