หายนะจะเกิดขึ้นในวงการสวนยางพาราไทยอีกแล้ว

  •  
  •  
  •  
  •  

โดย..อุทัย สอนหลักทรัพย์

         ตอนนี้องค์พัฒนาเอกชนหรือเอ็นจีโอ NGO ต่างชาติ สร้างกฏระเบียบ การค้าไม้ เพื่อกีดกันทางการค้าคือให้ชาวโลกใช้แต่ไม้จากกลุ่มของพวกเขาเท่านั้น  ที่ผ่านการรับรองของพวกเขาคือ คือการจัดการป่าอย่างยั่งยืน หรือFSC / PEFC 

          สวนยางและไม้ยางเกิดจากการปลูกเพื่อการเกษตรเอาน้ำยางต่างจากการปลูกไม้ในต่างประเทศที่เน้นเอาเนื้อไม้มันเป็นการปลูกที่ต่างจุดประสงค์กัน     ดังนั้น สวนไม้ยางจึงไม่สามารถผ่านกฏเกณฑ์ FSC/ PEFCคือการจัดการป่าอย่างยั่งยืน ( FM : forestry managment sustainability)

         ดังนั้นการยางแห่งประเทศไทย( ยท. ) ควรเป็นนแกนหลักในการสร้างภาพไม้ยาง/ ยางให้สากลยอมรับในทิศทางที่เกษตรกรกระทำได้ ตามวิถีเดิมแต่ กยท. กลับรับหลักการ FSC/PEFC ซึ่งความจริงต้องวิเคราะห์อย่างถ่องแท้ เป็นรูปธรรมว่าเกษตรกรสามารถทำได้จริงหรือไม่

         ที่ผ่านมาผมพยามยามบอกส่วนที่เกี่ยวข้องว่าการปลูกสวนยางของเราตามวิถีปัจจุบัน ไม่สามารถผ่านกฏเกณฑ์ปลูกป่าอย่างยั่งยืนแบบสากล FSC/PEFCได้โดยง่าย  แนะนำ กยท.ควรสร้างมาตรฐาน การปลูกไม้ยางอย่างยังยืน แบบวิถีไทยเพื่อเป็นอำนาจต่อรอง FSC/PEFC

            สรุป เราต้องตัดเสื้อใส่เอง ผมในฐานะ ที่อยู่กับยางมานาน อดห่วงเกษตรกรชาวสวนยางไม่ได้จึงไปปรึกษา สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ที่ผมเป็นกรรมการอยู่ขอทุนทำวิจัยในเรื่อง FSC/PEFCซึ่งได้รับทุนวิจัยแล้ว และได้มีการประชุมไปแล้วหลายครั้งยังไม่สรุป

          ผมจะพยายามถึงที่สุดในปัญหาที่จะมีภัยมาถึงเกษตรกรชาวสวนยางในอนาคตไม่นานเกินรอ จึงขอให้ กยท.จะตัองช่วยกัน เพราะเงิน CESS ก็มีอยู่แล้วอย่ามองว่าไม่สำคัญเมื่อหายนะมาถึงตัวแล้วผู้รับผิดชอบ

                                                                         …………………….

หมายเหตุ – https://www.recoftc.org/project/flegt-thailand
อันนี้ลิ้งของ รีคอฟนะครับมีข้อมูลขับเคลื่อนของภาคประชาสังคม

http://tefso.org/th/home-3/อันนี้ลิ้งของ TEFSO นะครับเป็นภาพรวมของประเทศไทย