กว่าเป็นเถ้าแก่ขายส่งของ”จ่าวี น้ำแข็ง”ร่มเกล้า

  •  
  •  
  •  
  •  

โดย….ดลมนัส  กาเจ

        “จากประสบการณ์ที่ไปขายในตลาดนัด ได้พบเห็นอาชีพการค้าในรูปแบบต่างๆ เขาเลยมองว่า พ่อค้าคนกลางซื้อมาขายไป เป็นอาชีพค้าขายที่เสี่ยงน้อย จึงหันมาเป็นพ่อค้าคนกลาง  รับซื้อน้ำแข็งยูนิตจากโรงงานย่านมีนบุรี มาเป็นกระสอบใช้รถจักรยานยนต์พ่วง  ปรากฏว่าสร้างรายได้ดีจนสามารถสร้างฐานะได้ในวันนี้”

          หากย้อนไปเกือบ 10 ปีก่อน ใครพบเห็นหนุ่มใหญ่ขับจักรยานพ่วง ไปตามซอกซอยในชุมชนเคหะร่มเกล้า แขวงคลองสองต้นนุ่น เขตลาดกระบัง กรุงเทพฯ ตระเวนส่งน้ำดื่ม และน้ำแข็ง จะคิดว่า เขาคือเจ้าหน้าที่ตำรวจ “ด.ต.วีรพร  ไหมชู” หรือ “จ่าวี น้ำแข็ง” เจ้าหน้าตำรวจฝ่ายงานป้องกันปราบปราม สน.ร่มเกล้า เขตลาดกระบัง กรุงเทพฯ 

          ความรู้สึกของคนทั่วไปมักจะติดภาพลักษณ์ ของพฤติกรรมตำรวจนอกรีดเพียงน้อยนิดที่แอบเก็บซวย และรีดไถ  ทำให้ภาพลักษณ์ของตำรวจดีๆในสำนักตำรวจแห่งชาติ ที่มีจำนวนมากถูกมองในแง่ลบ แต่ ด.ต.วีรพร หรือ”จ่าวี “ใช้เวลาว่างจากงานราชการช่วงเย็น และวันหยุด มาประกอบอาชีพเสริมอย่างบริสุทธิ์  เพื่อหารายได้เข้าครอบครัว จากเริ่มต้นจากขายของตามตามตลาดนัด พัฒนามาขี่ซาเล็งส่งน้ำแข็ง  เพียงม่านานนักเขาพัฒนากลายเป็นทั้งตำรวจ อีกบริบทของเถ่าแก่ เปิดร้านขายส่งสินค้าสารพัดชนิด ในซอย 24 ถนนการเคหะร่มเกล้า ซึ่งในแต่ละเดือนเงินหมุนเวียนสะพัดหลายล้านบาท แต่อาชีพเดิมคือน้ำแข็งที่คนร่มเกล้ารู้จักในนาม”จ่าวี น้ำแข็ง” ก็ยังทำอยู่และสินค้าตัวทำเงินได้ดีด้วย

          ด.ต.วีรพร  จบจากโรงเรียนตำรวจนครบาลบางเขน เมื่อปี 2536 รับรับราชการมาตลอด จนมีลูกและเริ่มโตขึ้น ทำให้รายจ่ายเพิ่มขึ้น ด.ต.วีรพี คิดว่าลำพังเงินของตำรวจชั้นผู้น้อยกับเงินของภรรยา ที่เป็นพนักงานบริษัทเอกชน เริ่มไม่เพียงพอแล้ว เขาจึงตัดสินใจขายนำอัดลมใสน้ำแข็งตะเวนขายตามตลาดนัดในช่วงวันหยุดเสาร์-อาทิตย์  ปรากฏว่าขายดีมาก แต่ยอมรับว่าเหนื่อย

           จากประสบการณ์ที่ไปขายในตลาดนัด ได้พบเหนอาชีพการค้าในรูปแบบต่างๆ เขา เลยมองว่า พ่อค้าคนกลางซื้อมาขายไป เป็นอาชีพค้าขายที่เสี่ยงน้อย จึงหันมาเป็นพ่อค้าคนกลาง  รับซื้อน้ำแข็งยูนิตจากโรงงานย่านมีนบุรี มาเป็นกระสอบใช้รถจักรยานยนต์พ่วง ตะเวนขายส่งตามร้านค้าและร้านอาหารย่านชุมชนร่มเกล้า ปรากฏว่าสร้างรายได้จนสามารถสร้างฐานะกลายกลายเป็นเถ้าแก่ได้ในวันนี้

          “อันนี้เล่าให้ฟังเฉยๆครับ บางคนคิดว่างมงาย  แต่ผมคิดว่าทำแล้วสบายใจ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะเชื่อหมอดู อย่างผมเกิดวันอังคารหมอดูทักว่า ควรทำธุรกิจเย็นๆเกี่ยวกับน้ำ ผมเลือกขายมาน้ำแข็ง ช่วงแรกผมไม่มีอะไร รถจักรพ่วงยืมของพรรคพวก พอได้เงินมาต่อรถจักรยานพ่วงเอง จนปี 2552 เห็นว่ากิจการไปได้สวย จึงใช้บ้านตัวเองซึ่งเป็นตึกแถว 2 ชั้น มาเปิดร้านขายปลีกน้ำแข็งขายเป็นกิโล พร้อมๆกับการสั่งของอื่นมาขายทั้งสุรา บุหรี ข้าวสาร น้ำอัด ขนมคบเคี้ยว และอื่นๆ โดยให้ภรรยาออกจากงานมาดูแล้วร้านอย่างเต็มตัว” ด.ต.วีรพร กล่าว

          การเปิดโชว์ห่วยได้กว่า 3 ปีเขาเก็บเงินซื้อบ้านที่เป็นตึกแถวอีกห้องหนึ่งที่อยู่ติดกันกับร้านเดิม เพื่อเปิดร้านขายส่ง-ขายปลีก จนวันนี้ซื้อบ้านทาวน์เฮ้าอีกห้องสำหรับเก็บมีรถยนต์ส่วนตัว รถยนต์ เพื่อใช้งานมีลูกน้องมาช่วยงาน  ในแต่ละเดือนมียอดขายหลักล้านบาท เมื่อหักหักค่าใช้จ่าย โดยเฉพาะลูกน้องตกเดือนละเกือบ 1 แสนบาท หักต้นทุนอื่นๆอีก ในแต่ละเดือนยังพอมีกำไร ที่สามารถเลี้ยงครอบได้

        ก็บนับเป็นจำรวจชั้นผู้น้อยตัวอย่าง ให้เห็นถึงความพยายาม ที่ทำอาชีพสุจริต ที่ประสบผลเร็จอีกรายหนึ่งที่น่ายกย่อง และควรนำเยี่ยงอย่างในการประกอบอาชีพเพื่อเลี้ยงครอบได้